زوج‌درمانی، نوعی روان درمانی است که در آن، درمانگر که روان شناس یا مشاور خانواده و ازدواج است و تجربه‌ی بالینی دارد با زوج‌ها کار می‌کند. زوج‌درمانگر کمک می‌کند تا دو نفر که در یک رابطه‌ی عاشقانه هستند، بینش درستی نسبت به رابطه‌ی خود پیدا کنند، اختلاف خود را حل کنند و میزان رضایت خود از رابطه را با استفاده از انواع مداخلات درمانی بهبود ببخشند.

       شیوه های مورد استفاده در زوج درمانی
۱) نظریه سیستم خانواده: این نظریه بر الگوهای ارتباط، کنش و واکنش در محیط خانواده به عنوان یک سیستم تاکید دارد و هدف اش آشنایی زوجین با قواعد و الگوهایی است که ناآگاهانه در این سیستم عمل میکنند.
۲) زوج درمانی رفتاری: در این نوع روان درمانی، از شیوه های رفتار درمانی مانند تبادل رفتاری، تعلیم دادن نحوه برقراری ارتباط و آموزش مشکل گشایی استفاده میشود.
۳) زوج درمانی متمرکز بر عواطف: این شیوه بر عواطف زوجین که باعث ایجاد تمارض میان آنها میشود تاکید دارد و از طریق شناساندن این عواطف،سعی بر تغییر رفتارها دارد.  
۴) زوج درمانی روان پویشی: در این شیوه فرض بر این است که رفتارهای زوجین در بزرگسالی ناشی از الگوهای رفتاری دوران کودکی آنهاست و سعی بر این است که زوجین با شناخت این موضوع احساسات فعلی شان را از احساسات و تجربیات گذشته شان نسبت به والدین شان جدا کنند.​​​​​​​
 5)زوج درماني با رويكرد طرحواره درماني:آسيب هاي دوران كودكي مي شود عامل مهمي كه در انتخاب عشق و همسر دخالت كننده است.حتي اگر تمامي افراد به اندازه كافي شانس داشته اند تا در يك خانواده سالم زندگي كرده اند ، جراحات نامريي با خود تحمل مي كنند.هر زوج كوله باري از اندوه و تجارب آسيب زا و محروميت هاي دنياي كودكي خود را به رابطه مي آورد.زوجين بايد در كنار تلاش براي حفظ ثبات در راستاي پويايي رابطه تلاش كنند.​​​​​​​